ต้นไม้2

IMG_0355

 

ต้นไม้วัยดึก ให้นึกสังเวช   ด้วยเกรงเป็นเหตุ กลายเป็นเศษถ่าน
ให้นึกหวั่นไหว ด้วยใจร้าวราน   ไหว้วอนบนบาน ยืนนานคู่นา

ดลใจให้มนุษย์ หยุดคิดจิตแคบ   เคยยืนเล็งแอบ ยลแทบผวา
เลื่อยยนต์คำราม คุกคามชีวา   ประหารพฤกษา อำลาทุ่งแล้ง.

Advertisements