สังขารเสื่อมถอยกับวันคืนเคลื่อนคล้อย….จนสายฝนหยดย้อย….วสันตฤดู

ถึงเดือนหกอกตรมระทมทับ

ดั่งดาวอับลับแสงแห่งรังสี

โศกมาเยือนสะเทือนท้นล้นฤดี

พฤษภานี้มีแต่เศร้าร้าวชีวัน

อยู่หนไหนในใจใคร่อยากรู้

แสนอดสูตูข้าแทบอาสัญ

เฝ้าคิดถึงทำบุญให้ไม่เว้นวัน

ความโศกศัลย์มิเสื่อมคลายตราบวายชนม์

 

 

 

 

Advertisements