จุดไต้ย้อนตะวัน บนลานศิลป์ โดย คนบ้านย้อนตะวัน ยาจกโซๆแห่งอิสานใต้

ไทรโศก

..

ละครแห่งชีวิต….

เหลือเชื่อเหลนน้อย เศร้าสร้อยเหว่ว้า

นี่หรือชะตา กำพร้าพลัดพราก

ชีวิตนี้หนา พบพาพรากจาก

ทำใจแสนยาก หากต้องตัดใจ

ท่านรู้ถึงความคล้ายคลึงกันของชีวิตและความตายไหม

สิ่งทั้งสองนี้เปรียบเสมือนน้ำและน้ำแข็ง

น้ำจับตัวกันเป็นน้ำแข็ง

น้ำแข็งเยิ้มละลายกลายเป็นน้ำ

สิ่งที่ตายจะกลับมีชีวิตขึ้นอีก

สิ่งที่เกิดมาย่อมหวนกลับไปสู่ความตาย

ทั้งน้ำและน้ำแข็งไม่ทำร้ายซึ่งกันและกัน

ทั้งชีวิตและความตายล้วนเป็นสิ่งมีคุณค่า.

( ขุนเขายะเยือก บท ๕๔ ของกวีนักพรต ฮั่นชาน พจนา จันทรสันติ ถอดความ )

คนทุกวันนี้แสวงหาหนทางผ่านม่านเมฆ

แต่หนทางในหมอกเมฆนั้นมืดครึ้มทั้งไร้ร่องรอย

ขุนเขาสูงชัน  เกลื่อนกลาดด้วยหิน

แม้ในหุบเขาที่กว้างที่สุดแสงแดดก็ส่องมาไม่ถึง

ยอดเขาสีเขียวแวดล้อมอยู่หน้าหลัง

เมฆขาวอบอวลทั่วทิศ

ท่านอยากรู้ไหมว่าหนทางเมฆนั้นอยู่ที่ใด

อยู่ที่นั่น  ในท่ามกลางความว่าง.

( ขุนเขายะเยือกบท ๕๕ )

อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา

เช่นนี้แหละชีวิต ใครลิขิตโชคชะตา

ทุกผู้ย่อมพบพา ยากลี้หน้าหลบเลี่ยงได้.

……….

ถึงไม่พร้อมก็ต้องพร้อมและทำใจไว้เสมอ

ดูน้ำนั่นสิ เมื่ออยู่ในสภาวะที่เหมาะสม ก็ระเหยกลายเป็นไอ

ตกกลับมาสู่พื้นโลกใหม่

มีเกิด มีดับ

เมื่อดับได้ก็ย่อมเกิดได้ ดังนี้.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: