จุดไต้ย้อนตะวัน บนลานศิลป์ โดย คนบ้านย้อนตะวัน ยาจกโซๆแห่งอิสานใต้

ไทรโศก

..

ละครแห่งชีวิต….

เหลือเชื่อเหลนน้อย เศร้าสร้อยเหว่ว้า

นี่หรือชะตา กำพร้าพลัดพราก

ชีวิตนี้หนา พบพาพรากจาก

ทำใจแสนยาก หากต้องตัดใจ

ท่านรู้ถึงความคล้ายคลึงกันของชีวิตและความตายไหม

สิ่งทั้งสองนี้เปรียบเสมือนน้ำและน้ำแข็ง

น้ำจับตัวกันเป็นน้ำแข็ง

น้ำแข็งเยิ้มละลายกลายเป็นน้ำ

สิ่งที่ตายจะกลับมีชีวิตขึ้นอีก

สิ่งที่เกิดมาย่อมหวนกลับไปสู่ความตาย

ทั้งน้ำและน้ำแข็งไม่ทำร้ายซึ่งกันและกัน

ทั้งชีวิตและความตายล้วนเป็นสิ่งมีคุณค่า.

( ขุนเขายะเยือก บท ๕๔ ของกวีนักพรต ฮั่นชาน พจนา จันทรสันติ ถอดความ )

คนทุกวันนี้แสวงหาหนทางผ่านม่านเมฆ

แต่หนทางในหมอกเมฆนั้นมืดครึ้มทั้งไร้ร่องรอย

ขุนเขาสูงชัน  เกลื่อนกลาดด้วยหิน

แม้ในหุบเขาที่กว้างที่สุดแสงแดดก็ส่องมาไม่ถึง

ยอดเขาสีเขียวแวดล้อมอยู่หน้าหลัง

เมฆขาวอบอวลทั่วทิศ

ท่านอยากรู้ไหมว่าหนทางเมฆนั้นอยู่ที่ใด

อยู่ที่นั่น  ในท่ามกลางความว่าง.

( ขุนเขายะเยือกบท ๕๕ )

อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา

เช่นนี้แหละชีวิต ใครลิขิตโชคชะตา

ทุกผู้ย่อมพบพา ยากลี้หน้าหลบเลี่ยงได้.

……….

ถึงไม่พร้อมก็ต้องพร้อมและทำใจไว้เสมอ

ดูน้ำนั่นสิ เมื่ออยู่ในสภาวะที่เหมาะสม ก็ระเหยกลายเป็นไอ

ตกกลับมาสู่พื้นโลกใหม่

มีเกิด มีดับ

เมื่อดับได้ก็ย่อมเกิดได้ ดังนี้.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: