จุดไต้ย้อนตะวัน บนลานศิลป์ โดย คนบ้านย้อนตะวัน ยาจกโซๆแห่งอิสานใต้

คืนฝนพรำ

 

 

ฝนรินหล่นหล่นรินยินเปาะแปะ

คิดถึงแหมะที่ลาลับดับสังขาร

ฝนพรูพรั่งครั้งใดไม่เบิกบาน

มันร้าวรานเกินทานทนจนหม่นมัว

 

เศร้าสุดแสนแม้นม้วยมอดคงรอดพ้น

การเป็นคนมีแต่ทุกข์มารุกทั่ว

จิปาถะมาระรอบคลุมครอบตัว

ใช่ขลาดกลัวหากแต่เบื่อเหลือประมาณ

 

อยากเลี่ยงลี้เร้นกายในไพรพฤกษ์

ไม่คิดสึกละญาติขาดจากบ้าน

แต่จำใจฝืนตนจนร้าวราน

สุดสงสารสัตว์เลี้ยงไซร้..ใครจะแล

 

วิบากกรรมจำจิตชีวิตหนอ

จำเพาะท้อในคืนฝนบ่นถึงแม่

อย่าห่วงใยใช่ลูกยามาอ่อนแอ

คิดถึงแม่มากมายล้นจนรำพึง.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: