เคยคิดบ้างไหม ในชีวิตเรา     ตั้งแต่วัยเยาว์ เข้าวัยชรา

ต้องใช้เสบียง หล่อเลี้ยงกายา     พิศดูเถิดว่า ช่างน่าตกใจ

 

ไก่นับพันตัว วัวควายหมูปลา     สัตว์อื่นอีกหนา มูลค่าเท่าไหร่

เพื่อยังชีวิต เรานี้ยาวไกล     แต่สัตว์น้อยใหญ่ ล้มตายเพราะเรา

เถอะ!แล้วแต่ท่าน เป็นมารหรือพรหม     คิดแต่เสพสม ชมชิมชีพเขา

หรือได้สำนึก ตรองตรึกหนักเบา     ไม่คิดมัวเมา เพียรเฝ้าลดลง

 

พืชผักผลไม้ กินได้ประเสริฐ     อาหารล้ำเลิศ เกิดอานิสงส์

สุขกายสุขใจ ชีพไซร้หยัดยง     ดูตัวอย่างคง มีไว้ได้ยล

 

วัวควายช้างม้า กินหญ้าใบไม้     ก็ยังอยู่ได้ ชวนให้ฉงน

แล้วสัตว์ประเสริฐ เลิศล้ำนามคน     ไฉนเลี้ยงตน…ด้วยเลือดด้วยเนื้อ.

Advertisements