วังสมบูรณ์

ที่ผ่านมาสองข้างทางดั่งภาพวาด

ธรรมชาติงามล้นคลายหม่นหมอง

ทั้งป่าเขาหมู่บ้านริมครรลอง

ถูกจดจ้องจากคนจรรอนแรมยล

ธรรมชาติน่าชมแลร่มรื่น

ดูดาดดื่นด้วยมวลไม้และไพรสณฑ์

ความแห้งแล้งหามีไม่ไร้กังวล

ผิดกับบนแดนอิสานบ้านเกิดเรา

ดูสมบูรณ์พูนเหมือนวังคลังสมชื่อ

กระเดื่องลือไร้ขื่นขมไม่ตรมเศร้า

สีเขียวสดหลากพันธุ์ไม้ให้ร่มเงา

ความอับเฉาแล้งไร้ยลไม่มี

ทั้งผองชนอยู่อาศัยกับไพรพฤกษ์

ข้ารู้สึกชื่นชมล้นจนบัดนี้

ภาพทับน้อยกลางไพรจำได้ดี

โอ้ชีวีอยากมีไว้ไร้หนทาง

วังสมบูรณ์ผ่านตาแล้วลาลับ

เก็บความสุขจารประทับกับใจหมาง

จดจารึกบันทึกไว้ไม่จืดจาง

รถแล่นห่างจากลาลับตาพลัน

ต่ำต้อย…เกินสอยดาว

รถแล่นผ่านภูเขาเราตื่นเต้น

ที่แลเห็นเด่นตระหง่านเหมือนม่านฝัน

มีต้นไม้ใหญ่น้อยเป็นร้อยพัน

เกินเสกสรรร้อยถักเป็นอักษรา

วูบคำนึงถึงเสียงเพลงบรรเลงขับ

เคยสดับท่วงทำนองคำร้องว่า

( ฉบัง คำพื้นถิ่นอิสานใต้ )

พนม ตรม ทมอ ดบ เชอ ละออ   มันกรอ ระเมียง เวียง โอร

พแลเชอ พแลปเร็ย บวร โบร

ตึกตระเจี๊ยะ ทะเลี๊ยะ โฮร    ลือโซร ซำเล็ย บัดกะเดา

เขาสอยดาวยาวไกลกว่าข้าเอื้อมถึง

เหม่อรำพึงทรวงในให้หงอยเหงา

อยากเดินดงเลาะพนมชมลำเนา

คิดแล้วเศร้าอดสูแท้…แค่ผ่านตา.

โป่งน้ำร้อน – จันทบุรี

ใกล้เข้าตัวเมืองจันท์ตะวันบ่าย

แลรอบกายล้วนเรือกสวนมวลพฤกษา

ทั้งมังคุด ทุเรียนเงาะยางพารา

สวนผลไม้สุดตาจรดฟ้างาม

อยากแวะชิมแวะชมให้สมหมาย

แสนเสียดายยิ่งนักต้องหักห้าม

ได้แต่มองเหลือบแลชะแง้ตาม

เก็บซ่อนความอยากเอาไว้ในใจตน

รถแล่นผ่านจากลามาไกลลับ

ข้าซึมซับความสดใสของไพรสณฑ์

ไว้ช่วยชุบชีพเศร้าเศร้าคราวทุกข์ทน

กล่อมกมล..คนเดียวดาย..ไม่พ่ายแพ้.

Advertisements