ยุคสมัยอำนาจผงาดใหญ่
มันเลวร้ายแล้งน้ำใจในวันนี้
ชนชั้นเกื้อหนุนอุ่นบารมี
มีชีวีเหนือกฎหมายซ้ำทายท้า

พวกเหลือล้นค้นหาหน้ากากเกียรติ์
แล้วเคร่งเครียดตรองตรึกร่วมปรึกษา
ร่างกฏหมายไว้บังคับกับชาวนา
พวกตาสาตาสีที่ต่ำต้อย

ผิดมิผิดติดคุกทุกข์สาหัส
ให้เคืองขัดขุ่นข้องหมองเศร้าสร้อย
ถึงมีปากหากถูกปิดมิดชิดรอย
เป็นหิ่งห้อยฤาหาญกล้าท้าสุริยัน

ถ้ายิ่งใหญ่ทำผิดไม่ติดคุก
ด้วยเป็นยุคอำนาจใหญ่ใครก็หวั่น
ยิ่งมีสีมียศโทษสารพัน
ล้วนพรึงพรั่นมิหาญต้องให้หมองตัว

เศร้าสลดเพราะกฏหมายคล้ายดั่งฝน
ไม่หลั่งล้นโปรยปรายกระจายทั่ว
สิ้นศรัทธาข้าขอหยันมิหวั่่นกลัว
อำนาจชั่วกลืนหมดแม้กฏหมาย

ถ้ายิ่งใหญ่ก็อย่าหวังว่าขังอยู่
น่าอดสูแม้ขื่อแปยังแพ้พ่าย
ผู้รุกป่าคือชีพระน่าละอาย
เด็กเลี้ยงควายพวกเจ้าแกละและตามา

ผู้ยิ่งใหญ่นักการเมืองเรืองอำนาจ
ถึงอุกอาจรุกทำลายไม้ในป่า
มันซ่อนลับถึงจับได้ไม่นำพา
ด้วยเงินตราเอามาวางง้างเหล็กได้

อนาถสุดยุติธรรมคำคำนี้
บัญญัติมีไว้กล่าวขานกันใช่ไหม
ไม่ศักดิ์สิทธิ์ทรงฤทธิ์ธาหาใส่ใจ
อำนาจใหญ่มิชอบ..ครอบแผ่นดิน.
 


Advertisements