เวลาสายวันนี้มีงานกิจ
หลายชีวิตนั่งอึดอัดด้วยขัดสน
เซ็งเหลือใจกับการสบพบผู้คน
หลากหลายชนบนหน้ากากฝีปากดี

สวมหัวโขนงามขำทำปากหวาน
จนน้ำตาลยังต้องเพรียกเรียกว่าพี่
คือสังคมจมสังคังดังวลี
ดงผู้ดี แปดสาแหรกแปลกแต่จริง.

( บทรำพันวันเบื่อๆ )

เลือดเข้าตาและปรัชญาโจร

ชีวิต
ทุกทิศรันทดหดหู่
ทุกข์เข็ญเข่นเขี้ยวเกรียวกรู
ข่มขู่คุกคามตามคน
จากปู่สู่พ่อต่อลูก
พันผูกทับทวีปี้ป่น
แรงใจไม่สิ้นดิ้นรน
อดทนสืบมาช้านาน

ความหวัง
ยังฝังจิตแพร้วแววหวาน
ชีพชืดมืดมนอนธกาล
คงผ่านพ้นปลักสักครา
เฝ้าหวังตั้งคอยน้อยหรือ
สองมือคว้าไขว่ใฝ่หา
ไกลรุดสุดเอื้อมเงื้อมฟ้า
ยิ่งคว้ายิ่งลับนับวัน

กำเกวียน
หมุนเวียนตามกงคงมั่น
ดั่งทุกข์รุกชิดติดพัน
กระชั้นเวียนตามความจน
ยิ่งจนข้นแค้นแสนเข็ญ
ยิ่งเห็นทุกข์ขวางกลางหน
ยิ่งทุกข์ลุกโหมโลมลน
ยิ่งจนลุกลามตามเดิม

ใคร่ถาม
"วงทราม"ที่คึกฮึกเหิม
ที่ช้ำต่ำช้ากว่าเดิม
นี้เริ่มแต่ใดใครดัน
ฤาฟ้าสาโหดโฉดชาติ
ประสาทวงทรามตามกั้น
ลิขิตปิดขวางทางตัน
นับวันเหลืออดหมดทน

อ้านี้ฤาชีวิต      "พรหมลิขิต"จากเบื้องบน
เบือนบิดชีวิตคน     ให้ล้มคว่ำคะมำซุน
โชคเอ๋ยชะตาเอ๋ย     กระไรเลยบ่การุณย์
โอ้บุญนิหนอบุญ     บ่แบ่งบาปให้เบาบาง
ฤากูชรอยกรรม     ที่เคยทำแต่ก่อนปาง
ตามจองบ่จืดจาง     สนองกลับเป็นกงเกวียน

( เสียงคน ) กูเคยทำบาปบ้า     เบียนใคร หน่อยฤา
มีแต่ทำบุญใส     สุทธิ์ล้ำ
ไฉนจนจ่อมปานใจ     เจียนขาด นี้เวย
คนชั่วกลับเปรมขม้ำ     เขมือบลิ้มชิมบุญ

( เสียงฟ้า )  ฟ้าดินนี้แต่งสร้าง     ทรงมา สูเอย
เพียงเพื่อคนบาป….อา     อิ่มแปร้
คนซื่ออย่างสู…..บา     แสนเบื่อ จริงฮือ
เชิญแบกแอกทุกข์แพ้     พ่ายฟ้าไปพลาง

( คิด ) ทุดฟ้าประกาศิต     พรหมลิขิตที่อาธรรม
ใครซื่อกระพือกรรม     และสอพลอแก่ทรชน
ยิ่งคิดยิ่งรื้อแค้น     และคลุ้มคลั่งในทรวงคน
เหลืออดและหมดทน     บันดาลเดือด เลือดเข้าตา

( ระเบิด ) หันหุนโมหะร้อน     รุมใจ
ทำชั่วซะมั่งปะไร     โลกเว้ย
ความดีแดกได้ที่ไหน     หนอเพื่อน
กูอยากหัว ก้าก ก้าก เย้ย     เยาะฟ้า ดิน….ถุย

เป็นเสือเถิดเว้ยอย่า     ยำเยง ใดเลย
เฉือนเชือดเอาเลือดละเลง     โลกกว้าง
ทำดีก็ตายเอง     ซ้ำอด แท้ฮา
ทำชั่วถึงถูกมล้าง     อิ่มแล้ว ยอมตาย

ปรัชญาโจร

ทำชั่วประชดโชค     ประชดชีพเถอะกูอา
ให้โลกได้ลือชา     ว่าคนชั่วจะได้ดี
ทำชั่วเสวยสุข     ในสังคมอันราคี
หน้าฉากนั้น " ผู้ดี "     แต่หลังฉากนั้น " ทรชน "
สังคมบ่เป็นธรรม     แต่กูทึมกระทือทน
บา…สู ก็ กูคน     บ่เคยพร้อมจะยอมตาย
ยิ่งคิดยิ่งรื้อแค้น     และคลุ้มคลั่งบ่เบาคลาย
" ทำชั่วให้ลือชาย"     ฉะนี้อา…ปรัชญาโจร.

(จาก เสียงแผ่นดิน ของ จิตร ภูมิศักดิ์)
    


Advertisements