ข้าพเจ้าเสาะแสวงหาสถานที่อาศัย

ขุนเขาเทียนไท้เป็นที่เหมาะสม

เสียงลิงค่างวิเวกร้องเมื่อสายหมอกเย็นปกคลุม

ประตูฟางหญ้าเปลี่ยนเป็นสีเดียวกับหินผา

ข้าพเจ้าเก็บใบไม้มามุงหลังคากระท่อมในป่าสน

ขุดแอ่งน้ำและลำธารเล็กๆ ณ ที่มีตาน้ำ

บัดนี้ข้าพเจ้าคุ้นเคยกับวิถีชีวิตที่สันโดษ

เก็บเฟินกิน  ชีวิตก็สามารถผ่านพ้นวันเวลาที่หลงเหลือ.

ขุนเขายะเยือก บท ๓๓ กวีนักพรต ฮั่นชาน ผู้รจนา พจนา จันทรสันติ ถอดความ

Advertisements