อยู่ยังด้วยทุกข์เข็ญ   มิว่างเว้นเลยสักวัน
ฮึดสู้อยู่มิพรั่น   ตลุยมันด้วยแรงกาย

สองมือและสองตีน   จักป่ายปีนสู่เป้าหมาย
ความหวังที่เพริศพราย   รอวันฉายได้ชื่นชม

ก้มหน้าบ่าแบกทุกข์   ฝ่าฟันยุคไร้สุขสม
ผ่ายผอมและตรอมตรม   ชีพขื่นขมจมน้ำตา

เสียงกลองกันตรึมกระหึ่มก้อง
เคล้าเสียงร้องทำนองเพลงบรรเลงว่า
โพง เยิง เวย ยาะ เฮย เนอ..เทอ ยาง นา
ยูร เตียจ บลา เสบย กรัวะ อ็อจ ม็อด เมียร ปจัญ

ความทุกข์…….
มันเข้ารุกบุกชีพชนคนนับแสน
เป็นเหมือน งอบ ครอบคลุมสิ้นทั่วดินแดน
ความคับแค้นน้ำตาคลอ…….
รอเพียงวัน.

Advertisements