จุดไต้ย้อนตะวัน บนลานศิลป์ โดย คนบ้านย้อนตะวัน ยาจกโซๆแห่งอิสานใต้

เดือนแปดที่บ้านป่า

 

เดือนแปดที่บ้านป่า…….. 

ถึงเวลานาจะสวยด้วยต้นข้าว
เขียวไสวให้เจ้าของมองรุ้งพราว
วิมานดาววับวาวใสในฤดี

แต่ยังก่อน……..
เมื่อลมร้อนแล้งกลืนเยือนพื้นที่
ข้าวเคยงามน้ำขาดหายวายชีวี
ใยชีพนี้มีแต่ช้ำนองน้ำตา

วิงวอนขอ…..
โปรดเถิดหนอขอนบไหว้เห็นใจข้า
บันดาลฝนช่วยฟื้นพรมผืนนา
ชุบชีวาชาวนาไว้ให้ชีวิต

ความเงียบงัน…..
มันหวาดหวั่นสั่นไหวในดวงจิต
โอ้ความหวังพังทลายพ่ายเพราะฤทธิ์
ฟ้าลิขิตเสกสรรบันดาลดล.

……………………………………

ดินกับฟ้ามีช่องว่างอย่างแลเห็น
คือประเด็นให้พิศวงจนสงสัย
มันแบ่งแยกแปลกชั้นกันเกินไป
ผู้สงสัยคือผองข้า…หน้าสู้ดิน

จะร้องเรียกเพรียกขอต่อใครเล่า
เมื่อผองเราเศร้าอดสูเขาดูหมิ่น
เสียงนกการ่ำร้องไปใครจะยิน
แม้แต่อินทร์ถึงพรหม…ถ่มน้ำลาย.

…………………….

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: