ดั่งถูกเด็ดดวงใจไปขยี้
ดวงฤดีที่บอบช้ำระกำหนัก
ต้องพลัดพรากจากหมาที่ข้ารัก
มันยากจักพรรณนามาเป็นคำ

หมาที่แม่อาทรก่อนลาโลก
มันแสนโศกเมื่อความเศร้ารุมเร้าซ้ำ
อนาถหนาหรือข้านี้มีเวรกรรม
ชีพจึงช้ำยับเยินเกินทานทน

ไร้แผ่นดินสิ้นญาติขาดพ่อแม่
ถึงท้อแท้แต่หยัดสู้มิรู้บ่น
บางครั้งเบื่อเหลือประมาณการเป็นคน
ต้องหมองหม่นทนท้อรอเวลา.

Advertisements