อยู่กันดารบ้านป่าถึงล้าหลัง
ก็อย่าหวังว่าจะนบสยบหน้า
ถึงมือเปล่าก็จะสู้ดูสักครา
ให้ลือชาว่าเขาหรือก็คือคน

อย่าเที่ยวหมายให้โทษเป็นโจทย์กล่าว
นั่งร้องป่าวให้ร้ายเป็นหลายหน
เห็นผองเขาต้อยต่ำย่ำเกินทน
แลฝูงชนเหมือนเป็นเช่นผักปลา

โยนดุ้นไฟใส่ใจทุกข์จนลุกโหม
แล้วประโคมความร้ายหมายจะคร่า
กี่ชีวิตที่ทับถมล้มมรณา
โอ้พฤษภามหาสลดรันทดใจ

สร้างความเกลียดความชังให้บังเกิด
จนเลยเถิดเกินทัดทานต้านไม่ไหว
ผลที่ได้คงยลเห็นเป็นเช่นไร
จะมีใครรับผิดชอบช่วยตอบที.

Advertisements