ข้าพเจ้ามักเศร้าโศกและหดหู่
ชีวิตที่ผ่านพ้นพบเจอแต่ความทุกข์ทน
มีสิ่งใดที่ปลุกเร้าให้ยินดีกับการมีชีวิต
กรีดโลหิตให้ทานแก่ผู้หิวโหย
ท่องเที่ยวตระเวนไพร
กาเหว่าโหยร้องเมื่อปลายเหมันต์จวบคิมหันต์ฤดู
พระอาทิตย์ยังคงขึ้นทางฝั่งตะวันออก
และร่ำลาฟ้าหมองทางฝั่งตะวันตก
เพียงหลับตื่นตามคืนวัน
กับเวลาที่หลงเหลือ.

………………………

ย่างเข้าวสันต์ฤดูของปีนี้
ธารโลหิตหลั่งไหล
อาบแผ่นดินที่เคยมีมิตรภาพและร่มเย็น
นกระวังไพรกู่ร้องจนจบชีวิตเมื่อวันก่อน
เจ้าจ่อยหันหลังต่อคำกล่าวโทษ
ณ ลานประหาร
นกกาใหญ่น้อยร่ำร้องดิ้นรนสลัดแอกพันธนาการ.

……………………………….

ยามค่ำคืน
ข้าพเจ้านอนดูท้องฟ้าเพียงลำพัง
โลกแห่งรัตติกาลความเงียบอันน่าหลงไหล
หมู่ดาวใหญ่น้อยแขวนอยู่บนม่านฟ้าดำไกลโพ้น
ในยามนี้ถึงลืมตาหากมิต่างจากการหลับ
เพียงปลดแอกวิญญาณอิสระ
ให้หลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการ
ดวงจิตย่อมล่วงลุถึงสรวงสวรรค์.

Advertisements