จูงวัวไปทุ่งแต่มืด คิดถึงแม่มากเลย แม้เวลาจะผ่านมาเกือบสามปีแล้ว
ยิ่งนาน ยิ่งรู้สึกหดหู่ ได้ยินเสียงนกกาเหว่าร้อง แม่บอกว่าดีใจ
ที่มีนกหลายชนิดที่ทุ่งบ้านเราเหมือนสมัยที่แม่ยังเด็ก นกกาเหว่าเริ่มมีที่ทุ่ง
บ้านเราเมื่อปี2543 เราอยู่กับท้องทุ่งมาตลอดชีวิต เฝ้าสังเกต ความเป็นไป
ผูกพันกับท้องทุ่ง และนกกาทั้งหลาย รวมถึงสัตว์ชนิดอื่นๆ ที่ไม่สามารถศึกษา
จากสถานศึกษาแห่งไหน ได้เท่าที่นี่
แม่คือครู คือทุกสิ่งทุกอย่างของเรา
เช้านี้ กาเหว่าร้อง ก้องทุ่ง
ทุ่งที่ไร้แม่ร่วมทางต้อนวัวเหมือนเช่นทุกเช้า
ไร้แม้แต่ เจ้าหนึ่ง วัวแก่ของเราที่ล้มตายลาลับ
โลกนี้ เรายังเหลืออะไร..ให้อาลัยได้อีก
……นอกจากสัตว์เลี้ยงที่แม่รักและเมตตาเลี้ยงดู..
 
 
เจ้าหนึ่ง กำเนิด พฤศจิกายน 2531
ลาโลก 23 ตุลาคม 2552..
สู่สุขคติ…
อาลัยรักจากนายของแก…เกษตรกรที่ไม่ได้เลี้ยงสัตว์ไว้ขาย….
เกษตรกรแหกคอก….
ทิ้งไว้ต่างหน้า…
Advertisements