จุดไต้ย้อนตะวัน บนลานศิลป์ โดย คนบ้านย้อนตะวัน ยาจกโซๆแห่งอิสานใต้

ความว่างเปล่า

ความว่างเปล่า……
มันรวดร้าวดั่งเคว้งคว้างกลางหาวหน
ยากทานใจมิไหวหวั่นพรั่นกมล
ยามที่คนผูกพันพลันจากลา
 
มลายลับดับสูญอาดูรเศร้า
มันอับเฉาสุดใจให้เหว่ว้า
ความหม่นหมองมาโถมรุกทุกข์ทรมา
ในอุราสิ้นหวังตายทั้งเป็น
 
ทุกข์ใดนะจะเทียมทานการพลัดพราก
ลับลาจากไปไกลไม่พบเห็น
แม้ค่ำคืนเช้าสายเที่ยงบ่ายเย็น
ชีพยังเป็นอาจได้พบประสบเจอ
 
แต่การจากวางวายมลายลับ
แสนทุกข์ทับหม่นหมองเนตรนองเอ่อ
ยากทนทานต้านใจไม่พร่ำเพ้อ
ถึงขั้นเหม่อหม่นเศร้าเฉาจนตาย
 
ต้องพานพบเรื่องเศร้าเราทุกคน
ยากลี้พ้นชีวิตคนล้วนเวียนว่าย
ถึงน้ำตาเอ่อท้นจนหล่นราย
เพียงหยัดกายรอเวลาชะตากรรม…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: