เม็ดฝนรินหล่นบนหลังคา
เสียงซ่าซ่ากระทบจิตคิดหวั่นไหว
ในความมืดมิดหนาวร้าวฤทัย
จ่มจ่อมในห้วงคนึงถึงมารดร
 
หากแม่อยู่คงได้ซบแม่โอบปลอบ
แม่คอยมอบ..พลังใจ..ได้ดับร้อน
ที่ทุกข์ทับนับร้อย..คอยบั่นทอน
แม่คอยถอนพิษร้ายคลายโศกา
 
แต่ยามนี้มีเสียงฝนต้องทนทุกข์
ดั่งติดคุกทุกข์แท้..ไร้แม่ข้า..
สังขารพ่าย มลายแพ้ แก่เวลา
วายชีวา สูญสาปตราบนิรันดร์
 
ต้องโดดเดี่ยวเดียวดายไร้ที่พึ่ง
ชีวิตหนึ่งสิ้นสุขทุกข์มหันต์
มีแต่โศกคลุกกับเศร้า..ร้าวชีวัน
ทุกความฝัน…พลันทลาย เหมือนใจนี้…
Advertisements