ยามเช้า…….หนาวน้ำค้างกลางม่านหมอก

สัญญาณบอกฝนลาฟ้าสดใส

ปุยเมฆขาวก้อนน้อยคล้อยเคลื่อนไป

เสียงนกไพรกู่ร้องก้องพนา

 

ดอกข้าว…..พลิ้วไสวอาบไออุ่น

กลิ่นหอมกรุ่นละมุนรื่นชื่นใจข้า

วสันต์ผ่านเหมันต์เยือนฝนเลือนลา

เย็นกายาคราลมหนาวเข้าทายทัก

 

ลมเปลี่ยนทางนกยางถลามาเป็นหมู่

หากินอยู่คู่ฝูงควายได้ประจักษ์

งามท้องทุ่ง…ฝูงนกยาง..ช่างงามนัก

คิดปองรักชนบท….หมดหัวใจ….

Advertisements